|
|
 |
 |
 |
 |
| Bezoek |
ik hou van je oogen
 |
 |
Het is kinderboekenweek op de Nederlandse school in Jakarta. Ik ben uitgenodigd om wat te komen vertellen aan de kinderen die hier na schooltijd NTC-lessen volgen: Nederlandse Taal en Cultuur. Het zijn kinderen die Engelstalig onderwijs volgen, of bij wie thuis weinig Nederlands gesproken wordt.
Bij de kleuters hebben we het over boeken schrijven. Dat gaan ze zelf ook doen, namelijk. Een boek schrijven. Met elkaar. En dat is nog niet zo makkelijk. Want waar moet het boek over gaan? De jongens en de meisjes kunnen het maar niet eens worden.
'Sport,' zeggen de jongens.
'Konijntjes,' zeggen de meisjes.
'Voetbal,' zeggen de jongens.
'Konijntjes,' houden de meisjes vol.
'Hoe moet dat nu?' zegt juf Juliska. 'Misschien kan Corien ons helpen? Want Corien is schrijfster.'
'Ik weet hoe hij heet,' zegt Jolijn. Ze kijkt me stralend aan. 'Jij heet Max.'
De oudere kinderen hebben allemaal vragen bedacht. Over hoe je schrijver wordt, en waarom. Over hoeveel boeken ik geschreven heb en over hoeveel boeken dat per jaar is. En mijn man heet toch Dick? Dan heet hij zeker Bruna van zijn achternaam.
 Als alle vragen beantwoord zijn, gaan de kinderen gedichten schrijven. Dat moet, want het thema van de kinderboekenweek is poëzie.
Een uurtje later kom ik weer terug, en luister ik naar de gedichten. Het zijn mooie gedichten. Allemaal.
Maar het mooiste gedicht is dat van Joyce (7 jaar):
ik hou van je oogen
je oogen zijn zoo hoog
je haaren zijn zoo als haazen
met je mond kan je bellen blaazen
en je neus is een drop
Corien Oranje leest voor, geeft schrijfworkshops en vertelt aan de hand van powerpointpresentaties over hoe leuk het is om schrijver te zijn. Of te worden. Interactieve lessen en workshops in Nederlands, Engels of Indonesisch voor groep 1 tot en met onderbouw middelbare school.
Corien uitnodigen? Dat kan nu ook als uw school niet in Jakarta staat. Vanaf augustus 2010 woont Corien weer in Nederland. Bezoeken zijn te regelen via www.sss.nl.
|
 |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
 |
|
|
