say CHEEEEESE!
Ik kreeg een mailtje van Eline.
'he corien oranje!
mijn spreekbeurt hou ik over u, ik zou het heel gaaf vinden als u zou komen.
mijn eind werkstuk gaat ook over u dan kan ik u ook nog intervieuwen.'
Toevallig is Eline de dochter van mijn webmaster en het nichtje van mijn uitgever, en daarnaast ook nog eens een superlezer. En toevallig moest ik twee dagen later in een bibliotheek in de buurt van Elines school zijn. 'Oké,' mailde ik terug. 'Ik kom overmorgen.'
Nog nooit zo'n goed voorbereid schoolbezoek meegemaakt. Eline heeft AL mijn boeken, en ze had ze allemaal uitgestald. Ze had een powerpoint gemaakt, en ze had de oranje avondvierdaagse-T-shirts van school op de tafeltjes klaargelegd, en vóór de les begon trokken alle kinderen een T-shirt aan, of het nu paste of niet, en de allergrootste jongen van de groep wrong zich zonder klagen in een kleutershirtje en zag eruit als de Hulk vlak nadat hij uit zijn vel geknapt was. Er waren zelfs kinderen die oranje sjaals en petjes droegen, en zelf viel ik eigenlijk nogal uit de toon, als een soort grijze muis die per ongeluk op een verkleedfeestje terecht is gekomen, maar dat maakte niet uit omdat ik toch al oranje ben.
'Waar bent u eigenlijk geboren?' vroeg Eline.
En: 'Hoe komt u aan ideeën voor een boek?'
En: 'Wat deed u eigenlijk in Indonesië?'
En: Wil iemand anders nog wat vragen?'
Iedereen wilde wat vragen. En ik mocht zelf ook nog wat vertellen, over het nieuwe boek waar ik mee bezig ben en over hoe je schrijver kunt worden, en toen ik klaar was kreeg ik van Eline een grote bos oranje rozen.
'Wacht,' zei de meester, toen ik wilde gaan. 'Nog even een foto. Say CHEEEEEESE!'
|
