Op de NJIS leren alle kinderen piano spelen. En viool. Of altviool. Of contrabas. Er is een orkest, een koor, een toneelgroep, een rockband, en als er een uitvoering is, worden alle studenten geacht iets te doen, ook al is het maar eenvingerig 'old MacDonald' op de piano spelen.
'Wij moeten een menuet van Händel,' zuchtte J. een paar weken geleden. 'Met z'n drieën.'
'Moeilijk?'
'Nee, gaat wel hoor.'
Hij verdween met zijn twee drielingbroers in hun kamer, en even later klonk er een hoop gepiep en geknars. Ze worstelden zich in broederlijke wanhoop door het stuk heen.
'We willen het eigenlijk dedicaten aan tante Janneke,' zei L. een week later. 'Wat is dat in het Nederlands, dedicaten?'
Gesterkt door het idee dat tante Janneke het vanuit de hemel hartstikke mooi zou vinden ook al zou het rete-vals zijn, gingen we aan de slag. We oefenden de partijen apart en samen, Dick zette er accoorden onder, ik speelde de tweede stem mee. Het begon op Händel te lijken. Ze oefenden tot ze het menuet konden dromen.
En ze speelden op de talentshow van school de sterren van de hemel. Speciaal voor tante Janneke.
