|
|
 |
 |
 |
 |
| Weblog |
Oranje Slaat Door In Poging Milieu Te Redden
Elke tweede dinsdag van de maand is het zorg-voor-het milieu-dag bij onze supermarkt in Jakarta. De boodschappen worden dan voor de verandering niet in plastic tasjes, maar in dozen gepakt. Of in tassen die je zelf meeneemt. Wij zijn een beetje vreemde klanten. Wij nemen altijd onze eigen boodschappentassen en kratjes mee, en we pakken ze zelf in. Een heel gevecht soms, want er zijn altijd teveel medewerkers in Indonesische winkels, en iedereen wil graag helpen.
Het is vandaag niet de tweede dinsdag van de maand, en dus houdt de geüniformeerde bewaker me tegen als ik naar binnen wil gaan. 'Mevrouw, kunt u uw tassen even afgeven?'
'Die tassen zijn voor mijn boodschappen.'
'Even afgeven, alstublieft.'
Ik weet dat ik beleefd en vriendelijk moet blijven - Nederlandse rechtvoorz'nraapheid wordt hier als buitengewoon bot ervaren - maar dit is al zo vaak gebeurd dat het me niet lukt, vandaag.
Elk jaar in de regentijd stroomt Jakarta onder. Onder andere door die plastic tasjes die je bij elke tube tandpasta, bij elke strip paracetamol, bij elk zakje snoep krijgt. De kanalen zijn zo verstopt dat ze het water niet meer aankunnen. Overal ligt afval. Vuilniszoekers staan tot hun middel in de stinkende rivieren om het plastic eruit te vissen. Ze wassen de plastic tasjes uit en laten ze drogen, om ze later weer door te verkopen. Het is smerig en mensonterend en ziekmakend.
'Als ik mijn tassen niet mee mag, ga ik wel ergens anders heen.'
Er komt een andere bewaker bij. 'Kunt u uw tassen even inleveren?'
'Nee. Ik heb deze tassen mee zodat ik geen plastic tasjes nodig hebt.'
'U kunt gewoon plastic tasjes gebruiken.'
'Maar ik kom hier al twee jaar! Ik neem altíjd mijn eigen tassen mee.' Ik houd mijn groene Carréfourtas op waarop in grote witte letters staat: Selamatkan Lingkungan Untuk Hari Esok Yang Lebih Baik, en zeg braaf: 'Ik wil het milieu redden voor een betere toekomst!'
De bewakers glimlachen en knikken. 'Dat is heel mooi. Gaat u maar.'
Wat? Mag ik naar binnen?
Ja, ik mag naar binnen. De tassen mogen gewoon mee.
En ik voel me de hele dag schuldig omdat ik me als een lompe Nederlander heb gedragen tegen twee aardige jongens, die ook alleen maar bevelen van hogerhand uitvoerden.
|
|
 |
 |
 |
 |
|
|
