|
|
 |
 |
 |
 |
| Weblog |
back home
De warmte valt mee, nu de jetlag begint weg te ebben. Maar de rioolstank die opstijgt uit het riviertje vlakbij ons huis lijkt nog erger dan anders. Elke avond zitten we in de sigarettenrook die de buurman vanuit zijn woonkamer via onze wc onze kamer inblaast. De lucht boven Jakarta is grijs van de smog. Het stinkt. Overal.
Veroorzaakt dat de vreemde, nachtmerrieachtige dromen waar we alle zes last van hebben?
Jakarta valt tegen na bijna zes weken Nederland. De stank. De files. Aangestaard worden als je over straat gaat of op de pasar loopt. Albino genoemd worden. Je auto laten scannen bij elke garage, en stoppen bij de ingang van de winkel om je tas te laten onderzoeken op bommen, o ja, en beter niet meer samen naar de winkel voor het geval er een bom afgaat.
Gelukkig zijn er ook leuke dingen.
De vrouwelijke tandarts vanmorgen, die bij ons eerste bezoek meteen geïnteresseerd informeerde of ik nóg een kind wilde en wat was het Nederlandse woord voor 'kumur mulut'? De oude Indomeneer in de supermarkt die we nog nooit eerder hadden gezien, maar die ons verheugd begroette. 'Goedenavond meneer! Goedenavond! Ik dacht dat u verhuisd was uit deze buurt. Ik had u zolang niet meer gezien!' Winkelmeisjes bij de kassa: 'Sudah lama. Ik heb u gemist!'
Misschien dat we toch nog even blijven.
|
|
 |
 |
 |
 |
|
|
